harahmati.ir
▪️انتخاب نوع پوشش در فضای خصوصی یک امر شخصی است و به دیگران مربوط نیست، اما وقتی وارد فضای عمومی می‌شود دیگر یک موضوع شخصی نیست و باید آن را در بافتار کلی اجتماعی و ملاحظه «حقوق دیگران» در نظر گفت. مثل هر کار دیگری، مثلا رانندگی، که اگر مسوولانه نباشد هم به خود فرد آسیب می‌زند هم به دیگران. 
🔹جودیت باتلر Judith Butler در کتاب «معضل جنسیت» Gender Trouble نظریه‌ای به نام«اجراپذیری جنسیت» gender performativity را مطرح می‌کند با این مضمون که «جنسیت، سبک‌مند‌سازی مکرر بدن است؛ مجموعه‌ای از اعمال تکرارشونده در چارچوبی به‌شدت سخت‌گیرانه و تنظیم‌کننده که در گذر زمان متراکم می‌شوند و ظاهرِ یک جوهر یا موجودیت طبیعی را پدید می‌آورند». 
🔸آیریس ماریون یانگ Iris Marion Young در مقاله «زنان و بازیس‌گیری پوشش خویش» Women Recovering Our Clothes به وجهی دیگر از مسئله پوشش زنان اشاره می‌کند که گاه به‌خصوص از سوی خود خانم‌ها مورد غفلت واقع می‌شود. یانگ معتقد است «لباس برای زن هرچند امکانی برای ابراز وجود را فراهم کرده، اما «سرمایه‌داری مصرفیِ پدرسالارانه» آن را به ابزاری برای استثمار زن تبدیل کرده است». 
▪️مری ولستونکرافت Mary Wollstonecraft در کتاب «دفاعی از حقوق زن» A vindication of the rights of woman سخنی به این مضمون دارد: «هنگامی که توجه زن به پوشش از حد یک نیاز ضروری فراتر رود و به عرصه خودآرایی و تجمل تبدیل شود، توجه او را به ظاهر خویش محدود کرده و فرصت پرورش قوای فکری را از او می‌گیرد». 
🔹پی‌یر بوردیو Pierre Bourdieu در کتاب «سلطه مردانه» Masculine Domination این مضمون را خاطرنشان می‌کند که «پوشش زن امری صرفا شخصی و زیبایی‌شناختی نیست بل‌که بخشی از فرایند اجتماعی شدن هم هست. و از این منظر تاحدودی نشان‌دهنده سلطه جنسیتی مردان بر زنان در فضای عمومی است». درنتیجه، اموری چون پوشش و آرایش می‌تواند هنجارهای حنسیتی را در بدن زن درونی کند و او را به موجودی در معرض نگاه تبدیل کند. 
▪️نائومی ولف Naomi Wolf در کتاب «اسطوره زیبایی»The Beauty Myth هشدار می‌دهد که «رسانه‌های جمعی و صنعت مد و تبلیغات، زنان را وادار می‌کنند چیزی را که آنان به عنوان الگوی مسلط زیبایی برای‌شان تعریف کرده‌اند بپذیرند و سبک زندگی خود را به‌گونه‌ای تنظیم کنند که شبیه این الگو شوند. امروزه جست‌وجوی زیبایی چیزی شبیه رفتار فرقه‌ای شده و زن هم‌واره زیر نظر مراقبان قرار دارد». 
🔘لورا مالوی Laura Mulvey در مقاله «لذت بصری و سینمای روایی» Visual Pleasure and Narrative Cinema می‌گوید «در سینمای کلاسیک زن غالبا به‌گونه‌ای نمایش داده می‌شود که تاثیر بصری و اروتیک داشته باشد، و در مقابل، مرد بیش‌تر در جای‌گاه حامل نگاه و کنش‌گر قرار می‌گیرد. در نتیجه به مرور زمان، ظاهر زن براساس نگاه مردانه شکل می‌گیرد». او اصطلاح «نگاه‌پذیری» to-be-looked-at-ness را به کار می‌برد. 
05:54:53
07:26:1512:20:0017:12:2517:33:24.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
(2).jpg)
.png "حوزه های علمیه و تفکر فلسفی غرب")