(57)وقت حادثه و «استادان»ی که در درس اخلاق قبول نشدند

🎓«استادان»ی که در درس اخلاق قبول نشدند
‌
🍄فضای مجازی و اخلاق هنگام حادثه‌های فراگیر(۵۷)
‌
✍🏼حسینعلی رحمتی
‌
🖌از جهت نظری، همواره این «شاگردان» هستند که نگران‌اند مبادا در درس اخلاق نمره قبولی را کسب نکنند،‌ ولی از جهت عملی، زمان‌ وقوع حوادثی چون جنگ، این «استادان» هستند که باید بیش از شاگردان‌شان نگران مردودی در اخلاق باشند.

🖌مثلا در جنگ ۱۴۰۴ بسیاری از استادان حوزوی یا دانشگاهی که اتفاقا برخی از آن‌ها سال‌ها در زمینه اخلاق تدریس و تحقیق و سخنرانی داشته‌اند، هیچ‌گونه ورودی نداشتند؛ نه در فضای مجازی نه فیزیکی. در حالی‌که اخلاق اقتضا می‌کرد دست‌کم در حد یک یادداشت اینترنتی کشته شدن هم‌وطنان خود از زن و مرد و کودک و بزرگ‌سال را محکوم و با آن‌ها هم‌دردی ‌کنند. کاری که یک رفتار اخلاقی محسوب می‌شد نه یک فعالیت سیاسی، که اساتید گاهی از ورود به آن پرهیز دارند.

🖌بگذریم که می‌توانستند از طریق همین فضا، مردم را برای به‌زیستن هنگام حادثه راهنمایی کنند. اما متاسفانه دریغ از یک گام کوچک.

 📍معلوم نیست این اساتید بعد از جنگ چگونه می‌خواهند برای مخاطب‌شان باز از نوع‌دوستی و هم‌دردی و مسوولیت اخلاقی سخن بگویند.

۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
‌
#اخلاق_به_وقت_حادثه
‌
💥«اندکی اندیشه»‌ ضرر ندارد