


🚨وقت حادثه، و چراغی که باید بَهر تاریکی نگه داریم
🍄فضای مجازی و اخلاق هنگام حادثههای فراگیر(۲۹)
✍🏼حسینعلی رحمتی
🚦وقتی «همه» یک کشور مورد حمله خارجی قرار میگیرد وظیفه «همه» مردم است که پای کار بیایند. و این زمانی شدنی است که ما «همه» را برای روز مبادایمان حفظ کرده باشیم.
🚦لازمه این کار، فهم و پذیرش یک نکته ساده است: «هر شهروند مملکت، یک کار از دستش بر میآید و کافی است همان را انجام دهد». این کار ممکن است کوچک یا بزرگ باشد، و به چشم بیاید یا نیاید. برای اینکه یک ماشین خوب کار کند همان اندازه که به راننده و موتور و سوخت نیاز است به یک پیچ کوچک هم نیاز است.
🚦بنابراین، چه پیش از جنگ و بهخصوص چه هنگام جنگ، وظیفه اخلاقی، ملی و دینی ماست که اختلافات سیاسی و قومی و قبیلهای و صنفی و مانند آن را کنار بگذاریم، و تمرکزمان روی برجستهسازی نقاط قوت و تواناییهای افراد باشد و در همان حد هم از آنان توقع داشته باشیم. مثلا در فضای مجازی گاهی توییت یک بلاگر، انتشار یک ویدیوی کوتاه، و درج یک تصویر، تاثیرش از سخنرانی شخصیتهای معروف بیشتر است.
❗️گفتهاند: «هرکسی را بَهر کاری ساختند». کافی است افراد را نرنجانیم و از خود نرانیم، تا وقت هجوم بیگانه، به میدان بیایند و کار خود را انجام دهند.
۸ فروردین ۱۴۰۵
#اخلاق_به_وقت_حادثه
💥«اندکی اندیشه» ضرر ندارد
بستن *نام و نام خانوادگی * پست الکترونیک * متن پیام |
05:54:53
07:26:15
12:20:00
17:12:25
17:33:24