(21)🌈 وقت حادثه، پایان زمستان، و «زنده‌گی»ای که باید «زندگی» کنیم

🌈 وقت حادثه، پایان زمستان، و «زنده‌گی»ای که باید «زندگی» کنیم

🍄فضای مجازی و اخلاق هنگام حادثه‌های فراگیر(۲۱)

✍🏼حسینعلی رحمتی

🪴در آخرین روز سال، امیدوارم این آخرین یادداشتی باشد که درباره فضای مجازی و اخلاق جنگ می‌نویسم، و دعا می‌کنم با لطف خداوند هرچه زودتر شرّ دشمنان به خودشان برگردد و این جنگ به نفع مُلک و ملت ما به پایان برسد. هرچند اگر خدای ناکرده جنگ هم تمام نشد، باز هم باید «زندگی» را زندگی کرد، و ناامید نشد. به بهار ایمان داریم،‌ چرا که پایان زمستان، آیتِ آغاز بهار است.

🪴 سال ۱۴۰۴ سالی بسیار سنگین و سهمگین و غمگین برای کشور ما بود، ولی به‌عنوان یک شاهد عینی می‌نویسم به یادگار که: با لطف خدا، تدبیر مسوولان، تلاش حافظان امنیت، و هم‌راهی و هم‌دلی و ایثار مردم، جامعه ایران در این شرایط، زیباترین و مسوولانه‌ترین رفتارهای اخلاقی را از خود بروز داد.

📌 این آزمون موفق، درباره زیست اخلاقی در فضای مجازی هم قابل تکرار است. به شرط آن‌که همه ما، از مردم و مسوولان، بپذیریم که فضای مجازی هم بخشی از سرزمین ماست و همگی نسبت به سلامت اخلاقی آن: هم مسوولیم، هم باید اعتماد کنیم، هم هم‌کاری. تا در فضای سایبر هم هوای اخلاق همواره بهاری باشد.

۲۹ اسفند ۱۴۰۴

#اخلاق_به_وقت_حادثه

💥«اندکی اندیشه»‌ ضرر ندارد