(2)🪴فضای مجازی،‌ وقت حادثه و یکدیگری که باید ابتدا درک کنیم

🪴فضای مجازی،‌ وقت حادثه و یکدیگری که باید ابتدا درک کنیم

🍄فضای مجازی و اخلاق هنگام حادثه‌های فراگیر(۲)

✍🏼حسینعلی رحمتی

🔘همان‌طور که آدم‌ها از نظر قد و قامت و خوراک و پوشاک یک‌سان نیستند، از نظر میزان تاب‌آوری و قدرت روحی در هنگام حادثه‌های فراگیری چون جنگ هم یک‌سان نیستند. از این رو نباید انتظار داشت که همه افراد در این مواقع به یک اندازه شجاع و صبور و با تحمل باشند، و با شرایط پیش‌آمده به‌راحتی کنار بیایند.

🔘 بنابراین، اخلاق اقتضا می‌کند که هر کس را با توجه به «مجموع شرایطی» که دارد «درک کنیم» و موقعیتی را که در آن قرار گرفته بفهیم. این کار موجب می شود که نسبت به او هم قضاوت منصفانه‌ داشته باشیم،‌ هم انتظار معقول و واقع‌بیانه. آنلاین‌شاپی که مشتریانش را از دست داده، برنامه‌نویسی که کارش تعصیل شده، کارگری که نمی‌تواند برود سرِ کار، دانشجویی که درسش تعطیل شده، کاسبی که چک‌اش عقب افتاده، و دیگر افراد جامعه هرکدام حال و داستان خاص خود را دارند.

📍 از این رو هنگام حوادثی چون جنگ، چه در فضای مجازی چه فضای فیزیکی، قبل از هرگونه قضاوت درباره دیگران، یا طعن و سرزنش آنها، ابتدا خود را جای آنها قرار دهیم و شرایط را از دید آنها ببینیم.

۱۰ اسفند ۱۴۰۴

#اخلاق_به_وقت_حادثه

💥«اندکی اندیشه»‌ ضرر ندارد