آموزه‌های قرآنی برای زیست اخلاقی در فضای مجازی(4)

❇️فوروارد کردن، و مسوولیت اخلاقی ما در فضای مجازی

✍🏼آمنه رنجبر شیرازی

🕌با کتاب حقیقت، در فضای مَجاز(۴)

🖌یکی از معضلات جدی اخلاقی در شبکه‌های اجتماعی، بی‌دقتی کاربران در فوروارد کردن مطالب دیگران است. بسیاری از مواقع ما بدون بررسی اعتبار منبع، صحت خبر، و انگیزه انتشار، یک مطلب را برای دیگران ارسال می‌کنیم؛ بدون این که به پیامدهایش توجه کنیم و بدانیم که یک مطلب غیرمعتبر می‌تواند آبروی فردی را ببرد، اضطراب اجتماعی ایجاد کند و اعتماد عمومی را تضعیف نماید.

🖌 راهکار چیست؟ پیش از انتشار، باید اندکی تأمل کنیم. چه‌بسا پیامی که برای ما آمده، توسط فردی مغرض، ناآگاه یا بی‌اخلاق ساخته شده باشد. در این گونه موارد احتیاط شرط عقل است. از این سخن قرآن که می‌فرماید: «اگر فاسقى براى شما خبرى آورد، تحقيق کنيد؛ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءَکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا»(حجرات/۶) می‌توان برداشت کرد که مسوولیت اخلاقی فقط بر عهده تولیدکننده خبر نیست؛ منتشرکننده نیز نسبت به پیامدهای آن مسوول است.  

📌 گاهی مسوولانه‌ترین انتخاب، عدم انجام یک کار است.

۳ اسفند  ۱۴۰۴

#قرآن_و_فضای_مجازی